Skip to content

ប្រវត្តិ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា

ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃទី២៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៥៤ បន្ទាប់ពីប្រទេសជាតិ បានទទួលឯករាជ្យពី អាណានិគមនិយមបារាំង និង បន្ទាប់ពីវិទ្យាស្ថានបោះប្រាក់ ឥណ្ឌូចិនត្រូវបានបិទទ្វារ។

 

ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា បានបោះផ្សាយប្រាក់រៀល ឯករាជ្យរបស់ខ្លួន ដើម្បីបញ្ចប់ជាស្ថាពរនូវ សម្ព័ន្ធភាពជាមួយប្រាក់ វៀតណាម និង ឡាវ ។ ពេល នោះប្រព័ន្ធធនាគារក្នុងប្រទេស ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយមាន ធនាគាររដ្ឋ និង ធនាគារឯកជន ធ្វើប្រតិបត្តិការទន្ទឹមគ្នាលើ ដែនដីប្រទេសកម្ពុជា។

 

នៅឆ្នាំ ១៩៦៤ ដើម្បីបំរើឱ្យគោលនយោបាយ កសាងជាតិនៃសង្គមរាស្ត្រនិយម រដ្ឋបានធ្វើការកែទម្រង់ ប្រព័ន្ធធនាគារជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីតម្រូវទៅតាម សេចក្តីត្រូវការនៃ សេដ្ឋកិច្ចជាតិនាសម័យនោះ ដោយបានប្រែក្លាយធនាគារ ជាតិនៃកម្ពុជាពីទម្រង់ស្ថាប័ន ពាក់កណ្តាលស្វ័យតទៅជា ធនាគាររដ្ឋក្រោម ទម្រង់ជាស្ថាប័នសាធារណៈ ដែលមានលក្ខណៈឧស្សាហកម្ម និង ពាណិជ្ជកម្ម ចំណែកឯ ធនាគារឯកជនជាតិ និងបរទេសត្រូវបានបិទទ្វារ ហើយរដ្ឋបាន បង្កើតធនាគារដែលកាន់កាប់ ដោយរដ្ឋមួយចំនួនដូចជា ធនាគារឥណទាន ជាតិធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ និងធនាគារកសិកម្មជនបទ។

 

ចាប់តាំងពីចុងឆ្នាំ១៩៧០ រហូតដល់ខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ រដ្ឋបានធ្វើសេរី ភាវូបនីយកម្មជាថ្មី ទៅលើប្រព័ន្ធធនាគារ។ ធនាគារឯកជ នត្រូវបានអនុញ្ញាត ឱ្យធ្វើសកម្មភាពទន្ទឹមគ្នា នឹងធនាគាររដ្ឋ ក្រោមការបញ្ជាណែនាំ និងការត្រួតពិនិត្យរបស់ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា។

 

ជាអកុសលនៅថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៧៥ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ត្រូវបានបិទទ្វារប្រព័ន្ធធនាគារ ទូទាំងប្រទេសត្រូវបាន លុបបំបាត់ចោលអគារធនាគារ ជាតិនៃកម្ពុជាត្រូវបានកម្ទេច រូបិយវត្ថុជាតិត្រូវបាន ឈប់ប្រើប្រាស់។

 

រហូតមកដល់ឆ្នាំ ១៩៧៩ ទើបធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ត្រូវបានរៀបចំឡើងវិញ ក្នុងនាមជាធនាគារកណ្តាល របស់ប្រទេសនៅថ្ងៃទី ១០ ខែតុលា។ នៅពេល នោះធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ត្រូវបានស្តារឡើងវិញ ពីកំរិតសូន្យទាំងហេដ្ឋារចនា សម្ព័ន្ធ និងធនធានមនុស្សត្រូវបាន ប្រមែប្រមូល និងកសាងជាបណ្តើរ ៗ រហូតបង្កើតបានជាស្ថាប័នធនាគារជាតិមួយ ដែលមានឈ្មោះថា “ធនាគារជាតិ នៃប្រជាជនកម្ពុជា”។

 

ដោយសារអគារធនាគារក្រហម ត្រូវបានកម្ទេចទៅហើយនោះ ធនាគារជាតិនៃប្រជាជនកម្ពុជា បានបើកស្នាក់ការកណ្តាលរបស់ខ្លួន ជាបណ្ដោះអាសន្ននៅ លើអគារអតីតធនាគារខ្មែរ សម្រាប់ពាណិជ្ជកម្ម ហើយបានរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធ ក្បាលម៉ាស៊ីនដឹកនាំ និងសកម្មភាពប្រតិបត្តិការ នៅទីស្នាក់ការកណ្តាល និងបានពង្រីកបណ្តាញ ទៅបណ្តាខេត្ត-ក្រុងទាំង ២០ ទូទាំងប្រទេស ធនាគារជាតិនៃប្រជាជនកម្ពុជា បានបោះផ្សាយប្រាក់រៀលឡើងវិញ នៅថ្ងៃទី ២០ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៨០ ដើម្បីជួយសម្រួលដល់ការ ទូទាត់ក្នុងជីវភាពរស់នៅ របស់ប្រជាជន។ ចំណែកឯ អគារធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ដែលបាក់បែកត្រូវ បានរុះរើ និងសាងសង់ជាថ្មីឡើងវិញនៅឆ្នាំ ១៩៩០ ។

 

ចាប់ពីឆ្នាំ ១៩៨៩ ប្រព័ន្ធធនាគារត្រូវបាន ធ្វើការកែទម្រង់។ ធនាគារខេត្ត-ក្រុង ទាំង ២០ ត្រូវបានប្តូរឈ្មោះ មកជាធនាគារឯកទេសខេត្ត-ក្រុងវិញ ហើយធ្វើ សកម្មភាពនៅលើដែនដីរបស់ខ្លួន តាមរបបស្វ័យាភិបាលសេដ្ឋកិច្ច និង ស្វ័យភាពហិរញ្ញវត្ថុ ដោយមានធនាគារជាតិ នៃប្រជាជនកម្ពុជាជាអ្នកបញ្ជា ណែនាំនិងត្រួតពិនិត្យ។

 

ក្រោយពីមានសន្ធិសញ្ញា សន្តិភាពទីក្រុងប៉ារីសថ្ងៃទី ២៣ ខែតុលា ឆ្នាំ ១៩៩១ របត់នយោបាយ មួយត្រូវបានបង្កើតឡើងរបប សេដ្ឋកិច្ចត្រូវបានផ្លាស់ ប្តូរពី សេដ្ឋកិច្ចផែនការមកជា សេដ្ឋកិច្ចទីផ្សារ ដែលញ៉ាំងឱ្យមានការកែប្រែប្រព័ន្ធ ធនាគារនៅកម្ពុជា ពីប្រព័ន្ធធនាគារមួយថ្នាក់ មកជាប្រព័ន្ធធនាគារពីរថ្នាក់ ហើយរដ្ឋបានបើកទូលាយ ចំពោះអាជីវកម្មលើ វិស័យធនាគារតាមរយៈការ អនុញ្ញាតឱ្យមានធនាគារពាណិជ្ជ ក្រោមច្បាប់ក្នុងស្រុកឬ ក្រោមទម្រង់ជា សាខាធនាគារបរទេស។ ប្រការនេះតម្រូវឱ្យ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជាពង្រឹង តួនាទីរបស់ខ្លួន ដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាព បញ្ជាណែនាំ និងត្រួតពិនិត្យ ដោយបានបង្កើតច្បាប់ និងប្រកាសផ្សេងៗ ជាបន្តបន្ទាប់រួមមាន ៖

 

១) ច្បាប់ស្តីពីការរៀបចំ និងការប្រព្រឹត្តិទៅនៃ ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា រដ្ឋសភា បានអនុមត័នៅថ្ងៃទី២៦ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៩៦ ។ ច្បាប់នេះបានកំណត់ បេសកកម្មចម្បង របស់ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជាគឺ “កំណត់ និងដឹកនាំ នយោបាយរូបិយវត្ថុ ដើម្បីរក្សាថ្លៃអោយមានស្ថិរភាព”

 

២) ច្បាប់ស្តីពីការគ្រប់គ្រង ការប្តូរប្រាក់រដ្ឋសភាអនុម័ត នៅថ្ងៃទី ២២ ខែ សីហា ឆ្នាំ១៩៩៧

 

៣) ច្បាប់ស្តីពីគ្រឹះស្ថានធនាគារ និង ហិរញ្ញវត្ថុ រដ្ឋសភាអនុម័ត នៅថ្ងៃទី ១៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៩៩ និងចុងក្រោយនេះធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា បានចងក្រង ឯកសារចក្ខុវិស័យ និងផែនការអភិវឌ្ឍន៍ វិស័យហិរញ្ញវត្ថុសម្រាប់ឆ្នាំ ២០០១-២០១០ ដែលជាឯកសារជាយុទ្ធសាស្ត្រ សម្រាប់អភិវឌ្ឍវិស័យហិរញ្ញវត្ថុនៅ កម្ពុជាឱ្យមានភាពជឿនលឿន ប្រកបដោយជំនឿទុកចិត្ត ពីសាធារណជន និង អាចធ្វើសមាហរណកម្ម ចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុ ពិភពលោក។

 

ក្នុងនាមធនាគារកណ្តាល ដើម្បីលើកមុខមាត់ និងកិត្យានុភាពរបស់ខ្លួនឱ្យ សក្កិសមជាអាជ្ញាធរ អាណាព្យាបាលលើវិស័យ ធនាគារអគារ ធនាគារជាតិនៃ កម្ពុជាត្រូវបានកែលំអ ផ្នែកសោភ័ណភាពនៅឆ្នាំ ២០០៣ ។

សរុបសេចក្តីមក ដើមកំណើតរបស់ធនាគារជាតិ នៃកម្ពុជាចែកចេញជាបី ដំណាក់កាល គឺ

 

១) ដំណាក់កាលពីឆ្នាំ ១៩៥៤ ដល់ឆ្នាំ ១៩៧៥ ៖ ជាដំណាក់កាលដែល ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា មានឯករាជ្យភាពក្នុងការ ធ្វើប្រតិបត្តិការ មានស្វ័យភាព ក្នុងការបោះផ្សាយប្រាក់រៀល ដែលជារូបិយវត្ថុជាតិ និងបានគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធ ធនាគារដោយខ្លួនឯង នៅលើដែនដីនៃប្រទេសកម្ពុជា ។

 

២) ដំណាក់កាលពីឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ឆ្នាំ ១៩៧៩ ៖ ជាយុគសម័យដែល ធនាគារ ជាតិនៃកម្ពុជាត្រូវបានបិទទ្វារ លែងដំណើរការប្រព័ន្ធ ធនាគារទាំងមូលត្រូវ បានកំទេចចោលទាំងស្រុង ។

 

៣) ដំណាក់កាលពីឆ្នាំ ១៩៧៩ រហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ៖ ជាដំណាក់កាលដែល ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជា ត្រូវបានរស់រានឡើងវិញ និងត្រូវបានពង្រឹងជាបណ្តើរ ៗ រហូតទទួលបានការទទួលស្គាល់ គួរជាទីមោទនៈពី មជ្ឈដ្ឋានអន្តរជាតិ។

 

Wiki Pedia / NBCorg.kh

ក្នុងព្រះពុទ្ទសាសនា តើលក្ខណៈបែបណាខ្លះ ដើម្បីក្លាយខ្លួនជា សាមណេ នឹង ​ភិក្ខុ?

ក្នុងព្រះពុទ្ទសាសនា លក្ខណៈដែលក្លាយខ្លួនជាសាមណេ នឹង ភិក្ខុបាន លុះត្រាតែមានការអនុញ្ញាតិពីមាតាបិតា បងប្អូន ឬ ប្រពន្ធ រដ្ធអំណាចគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ និង មានសុខភាពល្អ ហើយអ្នកចង់បួសត្រូវចូលទៅសំនិស្ស័យពីព្រះឧបជ្ឍាយ៍។ ប្រសិនបើ ព្រះឧបជ្ឍាយ៍អនុញ្ញាតិហើយ អ្នកបួសត្រូវកោសក់ ពុកមាត់ ពុកចង្ការ រោមចិញ្ចើម ទ្រត្រៃចីវរយកទៅប្រគេន ព្រះឧបជ្ឍាយ៍ដើម្បីធ្វើការបំបួស។

អ្វីខ្លះសំរាប់សំគាល់សង្ឃក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា?

លក្ខណសំរាប់សំគាល់ព្រះសង្ឃក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាដូចជា ព្រះសង្ឃត្រូវប្រកាន់ភ្ជាប់នូវធម៌វិន័យ
ជាប់ខ្លួន ស្លៀកស្បង់ គ្រងចីពរពណ៌លឿង ឬ ខ្លឹមខ្នោរ កោរសក់ និង រោមចិញ្ចើម ស្ពាយ ឬ ទ្របាទ គ្មានពាក់គ្រឿងអលង្ការ គ្មានប្រើគ្រឿងក្រអូប អាកប្បកិរិយានឹងធឹង ព្រះនេត្រសំលឹងមួយជួរនឹម។

តើវត្តអារាមមានតួនាទីសំខាន់អ្វីខ្លះចំពោះប្រជាជនកម្ពុជាយើង?

វត្តអារាមមានតួនាទីសំខាន់ណាស់ចំពោះប្រជាជនកម្ពុជាដូចជា៖

 

  • ជាកន្លែងសំរាប់ ឱ្យព្រះសង្ឃអប់រំសីលធម៌ ផ្សព្វផ្សាយពុទ្ធវចន ដល់ពុទ្ធបរិស័ទ។
  • ជាកន្លែងសំរាប់ ឱ្យប្រជាជនបានផ្សារភ្ជាប់ជីវិត របស់ គេទៅនិងព្រះពុទ្ធសាសនា។
  • ជាទីតាំងនៃព្រះពុទ្ធសាសនា សំរាប់ឱ្យពុទ្ធសានិកទុកជាទីពឹងពាក់ ជាបង្អែងខាងផ្លូវចិត្ត។
  • ជាកន្លែងអប់រំកាយ ចិត្ត និង ជាទីសក្ការៈ។
  • ជាកន្លែងសំរាប់ ឱ្យប្រជាជនកម្ពុជានិយមធ្វើពិធីបុណ្យផ្សេងៗ ដែលជាប្រពៃណី ពុទ្ធសាសនា តាមទំនៀមទំលាប់របស់ប្រជាជនកម្ពុជាដូចជា បុណ្យកឋិន ភ្ជុំបិណ្ឌ មាឃបូជា វិសាខបូជា ចូលវស្សា ចេញវស្សា បុណ្យចូលឆ្នាំជាដើម។
  • ជាកន្លែងសំរាប់ដុសខាត់ចិត្តឱ្យកកើតសេចក្តីប្រាថ្នា ជ្រះថ្លា  ឱ្យមានអារម្មណ៍ស្ងប់។
  • ជាកន្លែងទីពំនាក់អាស្រ័យរបស់សិស្សានុសិស្សដែលជាកូនចៅប្រជាជនក្រីក្រ។
  • ជាមន្ទីពេទ្យសំរាប់ព្យាបាលជំងឺចិត្ត។
  • ជាកន្លែងសំរាប់ប្រជុំរបស់ប្រជាជនគ្រប់រូបគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណះ គ្រប់វ័យដោយគ្មានរើយអើងពណ៌សម្បុរ សញ្ជាតិ ឋាន: នាទី សង្គម ដោយឥតប្រកាន់មាន ក្រ ឬមានជំនឿផ្សេងៗ។
  • ជាកន្លែងសំរាប់ ក្នុងការជួយកសាងសង្គម ដូចជា ស្ពាន ថ្នល់ សាលារៀន មន្ទីពេទ្យ ស្រះទឹក អណ្តូង និង ដាំដើមឈើមានតំលៃ ឈើហូបផ្លែឈើសំរាប់ធ្វើជាឧសថជាដើម។
  • ជាឃ្លាំងចំណេះដឹង ជាបណ្ណាល័យ ជាសារមន្ទីនៃវប្បធម៌ និង អរិយធម៌ជាដើម ដោយឥតប្រកាន់អ្នកមានជំនឿផ្សេងៗឡើយ។

ដូចនេះ វត្តអារាមពុទ្ធសាសនា មានសារសំខាន់ណាស់ ក្នុងការជួយសំរាលបន្ទុកសេដ្ឋកិច្ចរដ្ឋ មួយកំរិត និង ជួយដោះស្រាយបញ្ហានានាក្នុងសង្គមមួយចំនែកទៀតផង។

ចូរប្រៀបធៀប លក្ខណ:ខុសគ្នា រវាង​ភាសា និងអក្សរសាស្រ្ត

១. លក្ខណ:ដូចគ្នា

  • កកើតចេញពីមនុស្ស ។
  • ប្រើជាសញ្ញាសំគាល់ក្នុងការទាក់ទងគ្នា។
  • ប្រើជាមធ្យោបាយសំរាប់លាតត្រដាងមនោសញ្ចេតនា គំនិត អារម្មណ៍ក្នុងទំនាក់ទំនង ការរាប់អានជាដើម ។
  • ផ្សារភ្ជាប់ជីវិតសង្គម និង មនុស្ស។
  • ជាអ្នកបំរើ និង ឆ្លុះបញ្ចាំងសង្គមតាមជំនាន់ និងសម័យកាលនីមួយៗ ។
  • មិនរើសអើង ឬ បែងចែងវណ្ណ: ឬ ឋាន:ក្នុងការបំរើមនុស្សណាម្នាក់ឡើយជាដើម។

២. លក្ខណ:ខុសគ្នា

ក. ផ្នែកភាសា

  • យកសំលេងនិយាយជាសញ្ញា
  • បង្ហាញឱ្យឃើញពីវិធីឱ្យបានត្រឹមត្រូវតាមក្បួនខ្នាត និង បញ្ចេញសំលេងឱ្យមានវគ្គឃ្លា
  • អាចនិយាយឱ្យគេបានដឹង ឬ លឺតាមការនិយាយដោយគ្មានអ្វីជាអំណះអំណាង
  • មនុស្សអាចនិយាយបានមិនបាច់រៀនតាមសាលារៀនឬវត្តអារាមទេគឹសង្គមជាអ្នកបង្ហាត់បង្រៀន

ខ. ផ្នែកអក្សរសាស្រ្ត

  • យកគំនូរ អក្សរជាសញ្ញា
  • បង្កើតឱ្យមានក្បួន ច្បាប់ និង វិធីប្រើប្រាស់គំនូសនោះឱ្យបានត្រឹមត្រូវ
  • អក្សរសាស្រ្តគឺជាអ្នកអាចរក្សាររាល់សំដី (ភាសា) ឱ្យបានយូអង្វែង ពីសម័យកាលមួយទៅ សម័យកាលមួយទៀតដោយមិនចាំបាច់ត្រូវការជួបសំភាសគ្នាផ្ទាល់
  • ត្រូវទៅសិក្សារៀនសូត្រតាមសាលា ឬ វត្តអារាម ទើបអាចមានចំណេះដឹង។

អក្សរសាស្រ្តជាអ្វី? ហេតុអ្វីចាំបាច់មានអក្សរសាស្រ្ត?

អក្សរសាស្រ្ត គឺជាវិជ្ជាអក្សរក្បួនប្រាប់វិធីនៃអក្សរក្នុងការសរសេរឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ភាសាណាមួយ ឬមានន័យថា អក្សរគឺជាក្បួនខ្នាតរឺជាវិជ្ជាមួយ សិក្សាអំពីរបៀប និង វិធីប្រើប្រាស់ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ដើម្បីបង្ហាញសតិអារម្មណ៍ លាតត្រដាងមនោសញ្ចេតនា ទស្សន និងកត់ត្រាទុកជាប្រវត្តិសាស្រ្ត ដោយរៀបចំតាក់តែងពាក្យពេចន៍ឱ្យពិរោះ ធ្វើឱ្យអ្នកអានជក់ចិត្ត មានអារម្មណ៍ហាក់ដូចជាស្ថិតនៅក្នុងព្រឹត្តការណ៍នៃរឿងទាំងនោះជាប់ជានិច្ច។ ដូចនេះអក្សរសាស្រ្ត គឺការផ្សព្វផ្សាយមនោសញ្ចេតនា បណ្តុះគំនិត បង្កើតការអប់រំមនុស្ស ខាងស្មារតី និងសតិអារម្មណ៍ ក៏ដូចជាបណ្តុះនូវសីលធម៌ដែរ ។

អក្សរសាស្រ្តមានតួនាទីបូកសរុប និង កត់ត្រាបណ្តាបាតុភូតនានារបស់សង្គមមនុស្ស នូវគំនិតជឿនលឿន  អន់ថយរបស់របស់សង្គម ក្នុងសមយ័កាលនីមួយៗ។

ភាសាជាអ្វី​?​ ហេតុអ្វីចាំបាច់មានភាសា?

ភាសា គីជាពាក្យសំដីដែលមនុស្ស ឬ សត្វនិយាយជាសំឡេងចេញមកក្រៅ ឬ អាចនិយាយបានថា ភាសាជាឧបករណ៍ម្យ៉ាងដែលមនុស្សប្រើជាមធ្យោបាយ ដើម្បីធ្វើការលាតត្រដាងមនោសញ្ចេតនា គំនិត អារម្មណ៍ក្នុងទំនាក់ទំនង ការរាប់អាន ពិភាក្សាប្តូរយោបល់ ព្រមទាំងផ្តល់បទពិសោធ ចំណេះដឹងឱ្យគ្នាទៅវិញទោមក។ ជាការពិតណាស់ ភាសា អាចជាបាតុភូតដែលត្រូវតែកើតមានឡើង នៅក្នុងសង្គម ដើម្បីបង្ហាញមនោសញ្ចេតនា បទពិសោធចំនេះដឹង ស្មារតីច្នៃប្រឌិតទំនួលខុសត្រូវរបស់ខ្លួន ទៅមនុស្សផ្សេងទៀតក្នុងទង្វើរពលកម្មជីវិត។

កត្តាចាំបាច់ដែលត្រូវមានភាសា ព្រោះភាសាផ្សារភ្ជាប់ទៅនិងជីវិតសង្គមនឹងមនុស្សដែលជាអ្នក  ពាំនាំភាសា ភាសាក៏ជាអ្នកបំរើ និង ឆ្លុះបញ្ចាំងសង្គម។បើគ្មានភាសាមនុស្សក៏មិនអាចមានផលិតផល គ្មានការវិវត្តជឿនលឿនបានឡើយ។ បើគ្មានសង្គម គឺ គ្មានភាសា ។ បើសង្គមជឿនលឿន គឺភាសាក៏ជឿនលឿនដែរ។

មុខតំណែងរបស់ព្រះបាទ នរោត្ដម សីហនុ

ព្រះបាទ នរោត្ដម សីហនុ ត្រូវ “Guinness World Record” កត់ត្រាព្រះបរមងារ និងមុខតំណែងដែល ព្រះអង្គទ្រង់មានច្រើន ជាងគេលើលោក។

ព្រះអង្គ ទ្រង់ត្រូវ បានជ្រើសតាំងដូចជា៖

  • ព្រះមហាក្សត្រនៃ ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា គិតចាប់ពី ឆ្នាំ១៩៤១ដល់ឆ្នាំ១៩៥៥ ។
  • ពីឆ្នាំ ១៩៥៥ដល់១៩៦៦ ជានាយករដ្ឋមន្ដ្រី ។
  • ពីឆ្នាំ ១៩៦០ដល់១៩៧០ ជាព្រះប្រមុខរដ្ឋ និងជាព្រះប្រធាន នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៦ ខណៈដែល ព្រះអង្គត្រូវបាន និរទេស នៅក្រៅប្រទេស និង
  • នៅឆ្នាំ ១៩៨២ ដល់ ១៩៨៨ ជាប្រមុខរដ្ឋខណៈដែលព្រះអង្គ និរទេសនៅ ក្រៅស្រុក និងពីឆ្នាំ ១៩៨៩ដល់១៩៩១ ក៏ជាព្រះប្រមុខរដ្ឋ ។
  • ក្នុងឆ្នាំ១៩៩១ ជាព្រះប្រធាន ក្រុមប្រឹក្សាជាតិ និងជាព្រះប្រមុខ រដ្ឋពីឆ្នាំ ១៩៩១ដល់ ១៩៩៣ ។
  • នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៩៣ ព្រះអង្គទ្រង់បាន ជ្រើសតាំងជា ព្រះមហាក្សត្រ ជាថ្មីម្ដងទៀត៕

Source: Most state roles held by a modern royal / When: 01 Jan 1993

ទឹកឃ្មុំ (Honey) ជាថ្នាំព្យាបាលជំងឺ

ទឹកឃ្មុំ (Honey) ជាថ្នាំព្យាបាលជំងឺ ដែលប្រើតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ គួរមានទុកប្រើនៅតាមផ្ទះនីមួយៗ ជាពិសេស អ្នកដែលមានបញ្ហាពោះវៀន និងក្រពះ គួរទទួលទានទឹកឃ្មុំ ដែលមិនឆ្លងកាត់កម្តៅ ទើបមិនបាត់បង់ជីវជាតិអាហារ របស់ទឹកឃ្មុំ ៕


ដកស្រង់ចេញពីទស្សនាវដ្ថី អង្គរធំ ច្បាប់ ១៧៩ via ANT